Een verslag van een reis uit 2016, deze hadden jullie nog te goed.
Inmiddels een traditie, vroeg april een volle week met een man of 10 zeeforel vissen. Bestemming Denemarken onder Kolding aan de zuidoost kust van Jutland. Er is ruimschoots tijd aan de voorbereiding besteed met het uitwisselen van de ervaringen van Pompemichers die eerder zijn geweest. Zo is tijdens een aantal bindavonden met instructies en materiaal gezamenlijk zeeforel vliegen gebonden was er een lezing met tip en tricks en was er een specifieke voorbereidingsavond bij Rob thuis. Waar een klein clubje toch groot in kan zijn!
Als opgewonden schooljongens was de slaap voorafgaand aan het vertrek maar moeilijk te vatten het was als een spannend schoolreisje. Thuisfront zal hier en daar wel gedacht hebben, vreemde kerels met hun vliegvispassie. Maar zaterdag 9 april was het zo ver. Afspraak was dat elk op eigen gelegenheid de reis zou maken, is wel zo ontspannen rijden. Met 3 auto’s en een busje vertrekken we vanaf verschillende locaties. Bij elkaar 9 man met ruimschoots meer dan 9m3 aan (vis)kleding, hengels, camera’s, haardhout, waadpakken, bindmateriaal, en weet ik het allemaal wel niet voor zooi. De kroon spande het busje van Kees die samen met Rob naast vismateriaal voor de hele week eten en drinken hebben meegebracht. Zij waren ook als eerste bij ons vakantiehuis om alles alvast gereed te maken.
Het vakantiehuis blijkt werkelijk perfect. Een heel rustige omgeving met hier en daar een (nog verlaten) camping op loopafstand van de Oostzee met slaapruimte voor 12 man een grote keuken annex leefruimte, houtkachel, terras, sauna, bubbelbad en biljart. Ook het weer liet ons gedurende de week niet in de steek. Stabiel met een nu en dan heerlijk voorjaarszonnetje soms een wolkje met een matige wind zo ongeveer uit het oosten.
Rond een uur of 3 is iedereen binnengedruppeld en de 9m3 aan meuk wordt dan naar binnen gesleept, een typische mannenhuishouding. Tijdens de maaltijdsoep van Kees delen Martin en Richard, die zaterdag ochtend al om 4.30 zijn vertrokken, hun eerste ervaringen over wind, water, bodem, materiaal, vliegen en vis. Richard was inmiddels met een mooie maatse zeeforel al van de nul. Hij weet het zo mooi te vertellen dat je bijna denkt dat hij met zeeforel kan communiceren. Onze vliegvis testosteronspiegel stijgt tot een kritisch hoogtepunt en me moeten erop uit. Na het corvee klaarmaken om te vissen. Ondanks alle informatie en voorbereidingen worden de keuzes voor lijn, leader en vlieg nog wat onzeker genomen.
Uiteindelijk vertrekken we in drie equipes naar verschillende stekken. Martin, Richard en Yme, Wessel en Albert, Jan, Linze. De eerste vissen worden die middag en avond ook gevangen. Heel bijzonder was de duik van Yme. De modderige bodem nekte hem toen hij vanaf de kant het water in stapte. De modder was te diep voor de beperkte spagaat die je met een waadpak maken kan. Met één been op de kant en het andere langzaam wegzakkend in de blubs verdween Yme als de stervende zwaan tot aan onderlip in de koude Oostzee. Heel onaangenaam, maar toch een mooi gezicht. Een tip (achteraf) is dan achterste voor weer uit het water te gaan. Het is even lastig maar je waadpak blijft dan vrijwel droog. Voor Yme was dat nog even nieuw want zijn pak stond tot de rand gevuld.
’s Avonds aan tafel worden bij een borrel alle ervaringen en belevingen uitgewisseld en worden de vliegen en stekken met Google Earth nog weer eens nabeleefd en geanalyseerd. Niet lang daarna ligt de hele bups moe maar voldaan en opgewonden voor de volgende vistrips in bed.
Volgende dagen ontwikkeld zich ons vaste patroon; beginnen met ontbijt, eerste vistrip tot een uur of 2 dan gezamenlijk eten, een uurtje lummelen en ouwehoeren en zo rond 4 uur de tweede vistrip tot afhankelijk omstandigheden een uur of 7-9. Dan ’s avonds bij een hassebassie gezamenlijk de dag doornemen en plannen voor de volgende dag maken maar ook ruimte voor goede gesprekken, een rondje sauna of biljart. Z’n leventje dat wel wil wennen.
Leo komt een dag later op de zondag als gevolg van familie verplichtingen op zondag, we bivakkeren dan met inmiddels 10 man en leven het aangenaam prettige dagritme.
Op maandagavond heeft Jan een keurig netjes ingepakt aardigheidje voor Rob. Het heeft de afmeting van een chocolade letter maar het blijken twee eenvoudig op te blazen zwembandjes. Het is als herinnering aan de keer dat Rob in 2015 als voormalig CIOS atleet het evenwicht niet kon behouden en kopje onder ging. Erg praktisch die bandjes maar je moet er aan toe zijn. Nu laat Rob zich niet zomaar uit het veld slaan en schenkt spontaan de zwembandjes als wisseltrofee aan de club en geeft het joviaal per direct door aan Yme die het niet anders dan aannemen kan. De aanwezige leden inclusief vier bestuursleden waaronder de voorzitten besluiten dat de ‘Pompemich zwem trofee’ een feit is en dat de houder het moet bewaren tot een volgende te water gaat.
De komende dagen gaat het met de vangsten gestaag door. Martin vangt op maandag zijn eerste voordat hij samen met Richard op dinsdag (volgens planning overigens) vetrekken. Woensdag staat de teller op 11 zeeforellen met de grootste van 57cm gevangen door Linze. Hij heeft het doorzettingsvermogen van de Paus doorgaan tot je er bijna bij neervalt.
De conclusie wordt getrokken dat garnaal imitaties het over het algemeen erg goed doen aan een intermediate lijn op een #6 hengel met 0X of 1X leader .25 tot .30 tip. Met een drijvende lijn wordt wel gevist maar niets gevangen. Het gebruik van dropper of attractor geeft niet aantoonbaar meer vangsten wel gegarandeerd meer knopen. Vissen met spinhengel opgetuigd met een Bombetta en twee vliegen geeft meer vangsten. Yme vangt hiermee 5 zeeforellen en kan zich dan ook de onvolprezen Bombetta kampioen 2016 noemen.
Gaandeweg de week bouwen we behoorlijk kennis van de stekken op. Zo is de Avnø Vig zowel aan de noord- als de zuidkant een goede stek. Op de noordkant staan we op een avond met 6 man op rij wanneer ze ‘los’ zijn er worden meerdere gevangen maar ook opmerkelijk veel gemist. Het zijn toch slimme jongens en meisjes die zeeforellen. Aan het strand bij de camping waren de vangsten met name aan de linker kant ter hoogte van het basalt dammetje tot recreatieverblijf Philipsborg goed. De laatste dagen hebben we hier met hoge hengeldruk met wel 6-7 man hele stroken afgevist. Jan en Albert hadden meer doorzetting nodig en hebben hier hun zeeforellen verspeeld maar uiteindelijk wel gevangen. Geduld en doorzetten heeft dan zijn grenzen wanneer je na meerdere dagen werpen je eerste zeeforel bij de drill los schiet. Zijn overigens geknipte momenten om goedkoop een hele visuitrusting op de kop te tikken. Maar, als de zeeforel uiteindelijk toch in het netje ligt is alles weer vergeten. Het Herdslevfjord viel ten opzichte hiervan tegen. Aanlokkelijk is het niet al te grote eiland Brandsø 1,5 km uit de kust. Volgend jaar een boot?
Etenstijd is elke keer weer een feest. Pappa en mamma Kees en Rob (of Rob en Kees…) weten er elke dag weer een hoogtepunt van te maken. Kees laat meerder keren zien de Oosterse keuken tot in finesses te beheersen, een potje zus en een flesje zo. We zitten niet gewoon te eten maar dineren!
Een aantal grotere zeeforellen worden meegebracht en gaan gerookt door de pasta of bij de borrel op een toastje. Kees en Rob blijken is als keukenprinsen ook rookkampioen, ongekend zachte heerlijke zalmrode filets.
Wanneer de schouders en rug even ontzien moeten worden bezoeken we ook even het centrum van Haderslev. Een leuk havenstadje aan de uitloper van het Haderslev fjord. Ons hoogtepunt is daar de viswinkel met voor ons erg hoog geprijsde spulletjes. Het lukte dan ook voor het eerst om zonder aankoop een viswinkel uit te lopen. De eigenaar is een alleraardigste kerel die oor heeft naar onze ervaringen maar ons ook van advies voor zeeforel en ook baars en snoek voorziet. De aantrekkingskracht voor Denemarken visland wordt nog sterker. Hij laat ons weten dat de zeeforel competitie een weekeind eerder met 500 man 120 vissen heeft opgeleverd. Conclusie: wij Pompemichers doen het met een eindstand van z’n 25 zeeforellen helemaal zo gek nog niet!
Respect is er voor Leo die ondanks doorzetten en hulp van anderen toch niet van de nul is geraakt waar een ander het op de laatste dag nog lukte. Dat vergt meer dan doorzetten, een visser begrijpt dat. Bij een volgende trip moet het prioriteit zijn dat hij van die nul komt. Het geeft weinig troost maar de aanhouder wint en hoe langer je droog staat hoe beter de smaak.
Aan alles komt een eind zo ook aan deze schitterende week. Op de vrijdagavond evalueren we aan de keukentafel. Elk kijkt zonder uitzondering, zo ook een veerkrachtige Leo, terug op een zeer geslaagde week. Als allemaal verschillende kerels met één gezamenlijke tic stellen we vast dat we naast het vissen als mannen onder elkaar een prima relaxte en kameraadschappelijke sfeer hebben gehad, dit maakte het extra bijzonder! Absolute toppers in dezen zijn kameraad Kees en kameraad Rob die hier een belangrijke bijdrage aan hebben geleverd door een perfecte voorbereiding en voortreffelijk uitvoering met opoffering van hun (vis)tijd zonder eigenbelang, bjusterbaarlik!
Na een Hollandse rijsttafel volgens Kees zijn recept (bonen met heel veel extra’s die je thuis niet krijgt) keren we tevreden met mooie ervaringen huiswaarts.
Wessel